In 1999 vluchtten mijn ouders vanuit Syrië naar Nederland. Drie weken later werd ik geboren in het ziekenhuis is Deventer en werd ik vernoemd naar de arts die mij ter wereld bracht: Pieter. Hoe Hollands wil je het hebben?

Mijn ouders hebben acht jaar moeten wachten op een verblijfsvergunning. In die tijd zag ik hoe zwaar dat was en hoe hard mijn ouders moesten knokken om volwaardig mee te mogen doen in de maatschappij.

Dit zag ik opnieuw terug toen ik jaren later als tolk werkte. Hier kreeg ik een unieke blik op het hele proces waar nieuwkomers doorheen gaan. En wat me opviel was dat er vaak naar de praktische kant werd gekeken, maar weinig naar de mentale gezondheid.

Dat zette me aan het denken. Hoe mooi zou het zijn als er een organisatie is die wel dit stuk oppakt? En dus richtte ik Woord van Kracht op, om deze mensen op dat vlak te kunnen helpen. 

En inmiddels doe ik dat gelukkig al lang niet meer alleen. Met een fantastisch team van gedreven professionals en ervaringsdeskundigen zetten we ons elke dag in voor onze deelnemers. Samen maken we het verschil.